Klein vierkant boekje van 96 pag. met daarin 11 artikelen over de netwerkpartners en kortingsbonnen>>>

Briefing Boekje
In eerste instantie was het idee van Jaques Giesberz (directeur LCA) een extra (ook los weg te geven) kleurenbijlage te laten ontwerpen bij het door henzelf (nauwelijks) vormgegeven jaarverslag. Voor deze bijlage heeft Lilian van Rooij elf partners van het LCA  geïnterviewd en geportretteerd. Haar foto’s en interviews moesten apart ingebonden worden een daarmee een langere ‘houdbaarheid’ krijgen dan het jaarverslag.

Debriefing & Oplossing
Deze houdbaarheid was een belangrijke randvoorwaarde. Houdbaarheid betekend hier: leuk om vaker dan één maal in terug te kijken. Hoe kon een boekje dat uitgeteld 11 foto’s bevat en in totaal minder dan 4A tekst een houdbaarheid krijgen met als doel het netwerk van het LCA in kaart te brengen? Een dun foldertje zou misschien te snel in de papierbak verdwijnen. Iets wat meer zou lijken op een boekje zou misschien wel bewaard worden.

Jacques kwam daarom met het idee er een bonnenboekje van te maken. Iedere netwerkpartner zou in het boekje een speciale aanbieding kunnen doen. Een bon goed voor ‘kans op een gratis dansles’ tot kortingsbonnen op abonnementen.

Een extra uitdaging was om de fotografie meer op een lijn te brengen. Lilian had zeer uiteenlopende portretten gemaakt die voor een buitenstaander, zichtbaar moeilijk een relatie aangingen met elkaar. Liggende en staande foto’s, standpunten van veraf tot dichtbij, achtergronden die de ene keer wél en de andere keer geen rol spelen in het beeld.
Deze reeks beelden was duidelijk nog geen serie maar meer opzichzelfstaande portretten.
Dit is ook lastig –zoals in deze case- wanneer de fotograaf zonder kader zelf eerder gaat fotograferen dan dat er een concept is voor het ontwerp.

Het beeld van een netwerk, een soort van web, aaneenschakeling van kleine stukjes tot één groot geheel, is uiteindelijk als  concept losgelaten op de fotografie. De foto’s zijn allemaal ‘verknipt’ en uit elkaar getrokken waardoor ze allemaal de zelfde stijl krijgen. Ook werd het probleem van staande en liggende beelden hiermee opgelost. Alle portretten zijn vierkant geworden en vormen nu meer een serie in het boekje.

Door het een kleine compact formaat te geven kreeg het boekje ook meer 'body'. Wat in het begin max 16 pagina’s mocht tellen is uitgegroeid tot een “gezellig doe boekje” van 96 pagina’s.